دو فرض در مورد شرایط مهاجرپذیری دولت کانادا پس از ویروس کرونا


شرایط مهاچرپذیری دولت کانادا پس از پایان همه‌گیری ویروس کرونا یکی از اصلی‌ترین مباحث امروز در کاناداست. یکی از وعده‌های اولیه جاستین ترودو، افزایش میزان مهاجران از 310هزار نفر به 350هزار نفر بود. اما این وعده نیز با بروز ویروس کرونا در معرض تهدید قرار گرفته‌است، مخصوصا که طی دو ماه اخیر هیچ مهاجری اجازه ورود به کانادا را پیدا نکرده‌است و عموم نهادهای نمایندگی این دولت در سایر کشورها نیز یا تعطیل هستند یا زمان کمتری قابلیت پذیرش مراجعین را دارند. 

و با وجود تمایل ترودو مبنی بر شناسایی دولتش به مهاجرپذیری، حقیقت این است که اوج مهاجرپذیری دولت کانادا نه در سالهای نزدیک، بلکه حدود 100 سال پیش و زیر نظر نخست‌وزیر رابرت بردن، با پذیرش سالیانه 400هزار نفر مهاجر بود. این میزان در حین سال‌های پس از رکود بزرگ تا پایان جنگ‌جهانی دوم تا 40هزار نفر در سال سقوط کرد.  

از طرفی  متئو فیشر، خبرنگار و کارشناس روابط بین‌الملل معتقد است با استفاده از آمار گذشته و با توجه به وضعیت اقتصاد بین‌المللی، بیراه نیست که بتوان امکان سقوط 90درصدی مهاجرپذیری کانادا را پیش‌بینی کرد. درواقع این سوال مطرح می‌شود که دولت کانادا چگونه قرار است با مهاجران تازه‌وارد برخورد کند؟ مخصوصا با احتمال سقوط میزان اشتغال و استفاده از ذخایر کشوری در طول همه‌گیری ویروس کرونا. هرچند نباید از نظر دور داشت که غالب اقتصاددانان معتقدند بازیابی توان اقتصادی پس از برداشته‌شدن محدودیت‌ها به سرعت رخ خواهد داد. 

از طرف دیگر برخی مثل کریم العسال، کارشناس امور مهاجرت کانادا، معتقدند مهاجران نقشی اساسی در بازیابی توان اقتصادی دولت کانادا، پس از پایان ویروس کرونا خواهند داشت و اتفاقاً کانادا بیش از هر زمان دیگری به حضور مهاجران نیاز دارد. یکی از این موارد حضور فعال نیروی کار مهاجر در بازار کار کانادا پس از ویرس کروناست. مطالعات نیز نشان می‌دهد، بین سالهای 2003تا2013، 25درصد مشاغل جدید بخش خصوصی، توسط کارآفرینان مهاجر به وجود آمد، پس در واقع حضور کارآفرینان مهاجر پس از ویروس کرونا در کانادا می‌تواند به توسعه بازار کار آن کشور کمک شایانی کند. 

همچنین نباید ورود سرمایه توسط مهاجران را نادیده گرفت که می‌تواند باعث حرکت اقتصادی و همینطور ایجاد اشتغال شود. در نهایت حضور دانشجویان خارجی نیز یکی از عوامل حرکت اقتصادی پس از ویروس کروناست، بر اساس آمار دولت فدرال کانادا، سالیانه حدود 600هزار دانشجوی خارجی نزدیک به 22میلیارد دلار به اقتصاد کانادا تزریق می‌کنند و از 200هزار فرصت شغلی حمایت می‌کنند.

 نسل‌های قبلی مهاجر به کانادا از طریق پرداخت مالیات و خرید ملک،‌ به حرکت اقتصادی کانادا کمک شایانی‌کردند. اما حقیقت این است که در دوران گذشته، مهاجرین مشاغلی را می‌پذیرفتند که خود کانادایی‌ها احتمالاً تمایلی به انجام آن نداشتند. اما امروز سیستم امتیازبندی مهاجرت کانادا، باعث جلب اشخاص تحصیل‌کرده و با انگیزه شده‌است. 

دولت فدرال پس از بروز کروناویروس، غالب تمرکز خود را بر مهار آن قرارداده است. اما افزایش مهاجرت یکی از وعده‌های اساسی دولت جاستین ترودو بوده و همه‌گیری کروناویروس نباید باعث شود نهادهای متولی مهاجرت در کانادا بالاخص وزارت مهاجرت، برنامه‌ها و پیش‌بینی خود از اثرات کروناویروس را به اطلاع عموم نرسانند. باید توجه شود که الان زمان مناسبی برای بررسی توانایی اقتصاد و بازار کار کانادا توسط نهادهای مذکور در جهت ارزیابی پذیرش مهاجران جدید است.

منابع: 

https://www.cicnews.com/2020/04/after-coronavirus-immigrants-will-be-key-to-canadas-economic-recovery-0414130.html#gs.5t3729

برنامه وزیر مهاجرت کانادا در قبال مهاجرپذیری در دوران کرونا

5 مِی امسال وزیر مهاجرت دولت کانادا، مارکو مِندیچینو، طی سخنانی در وبیناری در کانون وکلای کانادا اعلام کرده است که:

با توجه به روند رو به کاهش نسبت شاغلان به بازنشستگان و نرخ پایین زادولد در کانادا برای پاسخگویی به نیازهای عمومی، مهاجران نقشی کلیدی در بازیابی اقتصاد این کشور در دوران پساکرونا دارند و بحران کنونی بر سیاست بلندمدت کانادا در زمینه مهاجرپذیری تاثیری نخواهد گذاشت.

آقای مِندیچینو به نقش نهاد امور «مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا» (IRCC) در انجام اصلاحاتی بر «مجوز کار پس از فارغ‌التحصیلی» (PGWP) اشاره کرد که دانشجویان بین‌المللی را قادر می‌سازد درس‌های آنلاین را بگذرانند تا برای دریافت این مجوز همچنان واجد صلاحیت باشند.

همچنین، IRCC در حال رایزنی با دانشگاه‌ها و سایر نهادها است تا مشخص کنند چگونه می‌خواهند به آن دسته از دانشجویان بین‌المللی کمک کنند که طی فاصله میان دو ترم در ماه سپتامبر، یعنی زمانی که معمولا بیشتر دانشجویان بین‌المللی برنامه‌های خود را در کانادا آغاز می‌کنند، درصدد ثبت نام در نهادهای آموزشی کانادا برای ترم پاییزی هستند.

پیش از این، دولت کانادا به منظور کاهش فشار ناشی از بحران کرونا، محدودیت ساعات کار مجاز دانشجویان بین‌المللی را که 20 ساعت در هفته می‌باشد، برداشته و به آن‌ها اجازه کار تمام وقت (40 ساعت در هفته) داده بود. البته این رفع محدودیت فقط شامل حال آن دسته از دانشجویان بین‌المللی می‌شود که در بخش‌های زیرساختی و اساسی همچون‌ مراقبت‌های پزشکی یا عرضه مواد غذایی در حال تحصیل هستند.

طبق یک نظرسنجی، 69 درصد از 6900 متقاضیِ خارجیِ تحصیل در کشورهای کانادا، استرالیا، نیوزیلند، بریتانیا و آمریکا تصمیم دارند تحصیلات خود را مطابق برنامه در این کشورها آغاز نمایند و کرونا تاثیری بر تصمیم آن‌ها نداشته است. البته حدود 54 درصد ترجیح می‌دهند تا 15 ماه یا کمتر تحصیل در این کشورها را به تاخیر بیندازند تا امکان برگزاری کلاس‌های حضوری فراهم شود.

براساس این نظرسنجی، کانادا با توجه به سطح رفاه دانشجویان بین‌المللی، ثبات اقتصادی و محدودیت‌های مسافرتیِ کمتر به عنوان مطلوب‌ترین مقصد تحصیلی شناخته شده است.

منابع:

https://www.cicnews.com/2020/05/canadas-immigration-minister-shares-coronavirus-updates-0514283.html#gs.61iejw

https://www.canadim.com/immigration-news/marco-mendicino-immigration-key-to-canadas-economic-recovery/

https://www.cicnews.com/2020/05/international-students-determined-to-study-in-canada-despite-coronavirus-0514303.html#gs.61nk01

هدف مهاجرتی بعدی ترامپ

•با وجود مشکلاتی که دانشگاه‌های آمریکا در جذب دانشجویان بین‌المللی با آن‌ها مواجه هستند، دولت ترامپ قصد دارد محدودیت‌های تازه‌ای را بر آن دسته از دانشجویان بین‌المللی وضع کند که قصد دارند پس از فارغ‌التحصیلی، بر مبنای «آموزش اختیاری کاربردی» (OPT) در آمریکا کار کنند. این محدودیت شامل دانشجویان چینی نیز که بیشترین سهم را در میان دانشجویان بین‌المللی آمریکا دارند، خواهد بود.

•OPT به دانشجویان بین‌المللی اجازه می‌دهد که معمولاً پس از فارغ‌التحصیلی، 12 ماه یا 24 ماه در مشاغل مربوط به رشته‌های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) کار کنند. محدودیت‌های پیشنهادی دولت ترامپ از جمله به دنبال حذف «مدت اقامت» است؛ محدودیتی که به نظر دانشگاه‌ها با الزامی کردن درخواست دانشجویان بین‌المللی برای اجازه اقامت و ادامه تحصیل از طرف نهادهای دولتی، صرفاً باعث ابهام بیشتر می‌شود.

•در سال 2018 نیز دولت آمریکا در قالب طرحی مشابه، درصدد وضع محدودیت‌هایی بر ورود دانشجویان چینی و OPT بود که مجلس سنا آن را رد نمود.

•طرفداران دولت ترامپ ادعا می‌کنند که مبنای این سیاست مهار کرونا است و این که بیشتر دانشجویان چینی پس از اتمام تحصیل به چین بازمی‌گردند. این در حالی است که براساس داده‌های «بنیاد ملّی علوم»، 90 درصد از دانشجویان چینی مقطع دکتری در رشته‌های STEM، تا 10 سال پس از فارغ‌التحصیلی در آمریکا می‌مانند. بنابراین سیاست جدید دولت ترامپ دانشجویان چینی را تشویق می‌کند که پس از فارغ‌التحصیلی به چین بازگردند که اتفاقاً مطلوب دولت چین نیز می‌باشد.

•همچنین، طبق مطالعات دانشگاه مریلند، محدود کردن OPT، تا سال 2028 نرخ بیکاری را تا 15 صدم درصد افزایش خواهد داد. این پژوهش در ادامه می‌افزاید که بر اثر این سیاست، تا سال 2028، 443000 شغل از دست خواهند رفت که به معنای کاهش 255000 موقعیت شغلی برای کارگران بومی آمریکا است. در نتیجه، برخلاف ادعای دولت آمریکا، کارگران خارجی باعث ایجاد اشتغال برای کارگران آمریکایی می‌شوند و مهارت‌های بیشتری را جذب بازار آمریکا می‌کنند.

•افزون بر این، یکی از اساتید اقتصاد در آمریکا با بررسی داده‌های سال‌های 2008 تا 2016 درباره دانشجویان بین‌المللی رشته‌های STEM که برای OPT و STEM OPT تایید شده‌اند، به این نتیجه رسیده است که در مشاغل مربوط به رشته‌های STEM که در آن‌ها سهم دانشجویان خارجی دارای OPT بیشتر است، نرخ بیکاری پایین‌تر است.

•بنابراین این دانشجویان خارجی منبع انسانی مهمی برای افزایش اشتغال و رونق اقتصادی هستند. به همین دلیل، سایر کشورها به ویژه کانادا و استرالیا نسبت به آمریکا محدودیت‌های کمتری در زمینه جذب دانشجویان بین‌المللی به بازار کار پس از فارغ‌التحصیلی دارند. مثلاً طبق آمار «دفتر آموزش بین‌الملل کانادا»، شمار دانشجویان هندیِ در حال تحصیل در دانشگاه‌های کانادا، از 76075 نفر در سال 2016 به 172625 در سال 2018 رسیده است که از افزایش 127 درصدی حکایت دارد.

منبع:

https://www.forbes.com/sites/stuartanderson/2020/05/04/next-trump-immigration-target-opt-for-international-students/#2b84dc045f98

CESB و CERB چه تفاوتی با یکدیگر دارند و دانشجویان بین‌المللی مشمول کدام یک می‌شوند؟

CESB و CERB چه تفاوتی با یکدیگر دارند و دانشجویان بین‌المللی مشمول کدام یک می‌شوند؟

بسیاری از دانشجویان بین‌المللی در کانادا که شغل خود را بر اثر شیوع کرونا از دست داده‌اند، می‌خواهند بدانند که مشمول کدام یک از بسته‌های حمایتی دولت می‌شوند. در حال حاضر، شمار دانشجویان بین‌المللی در کانادا به 642.000 نفر می‌رسد. به تنهایی در ماه مارچ، حدود 1 میلیون شغل از جمله مشاغل پاره‌وقت و دانشجویی که منبع درآمد بسیاری از دانشجویان بین‌المللی هستند، در کانادا از بین رفته‌اند.

به طور کلّی، دولت کانادا دو نوع یارانه را برای کمک به دانشجویان پیش‌بینی کرده است:

1. «یارانه دانشجویی اضطراری کانادا» (CESB)؛

2. «یارانه واکنش اضطراری کانادا» (CERB).

CESB تنها برای «دانشجویان کاناداییِ» در حال تحصیل در کانادا یا «شهروندان کانادایی» که در حال تکمیل تحصیلات تکمیلی خود در خارج از کشور هستند، در دسترس خواهد بود. بنابراین دانشجویان بین‌المللی نمی‌توانند از این یارانه استفاده کنند.

این برنامه که بودجه آن 9 میلیارد دلار است برای دانشجویان کانادایی که شغلی ندارند یا کمتر از 1000 دلار در ماه درآمد دارند، این امکان را فراهم می‌کند که از ماه مِی تا آگوست برای دریافت ماهانه 1250 دلار درخواست نمایند. در صورت عائله‌مند بودن یا معلولیت دانشجو، میزان این کمک به 1750 دلار در ماه خواهد رسید.

با این حال، درخواست‌های متعددی از جانب گروه‌های مختلف همچون «انجمن دانشجویی سیمون فریزر» (SFSS) برای تسری کمک‌های مالی این یارانه به دانشجویان بین‌المللی وجود داشته است؛ درخواستی که دولت کانادا هنوز به آن پاسخ صریحی نداده است. از سوی دیگر، «یارانه واکنش اضطراری کانادا» (CERB) یک بسته مالی حمایتی است که دانشجویان بین‌المللی و کارگران موقت خارجی نیز همچون کانادایی‌ها قادر خواهند بود از آن بهره‌مند شوند.

• شرایط بهره‌مندی از CERB:

اقامت کانادا – داشتن سن بیش از 15سال – توقف فعالیت شغلی به علت شیوع کرونا – داشتن درآمد 5000 دلاری در سال 2019 یا در 12 ماهِ پیش از تاریخ درخواست – عدم ترک داوطلبانه شغل خود

• CERB ماهانه حدود 2000 دلار تا 16 هفته (4 ماه) به اشخاص واجد صلاحیت کمک خواهد کرد.

• البته هر 4 هفته باید مجدداً برای دریافت این کمک درخواست داد و صلاحیت بهره‌مندی از آن باید همچنان وجود داشته باشد.

• متقاضی CERB نمی‌تواند طی این دوره 4 هفته¬ایِ دریافت یارانه، برای 14 روز پیاپی یا بیش از 14 روز پیاپی، درآمدی بیش از 1000 دلار از استخدام و/یا خوداشتغالی داشته باشد.

• همچنین، متقاضی نمی‌تواند هنگام ثبت درخواست‌های بعدی خود، طی کلّ دوره‌ی 4 هفته‌ای درخواست جدیدش، درآمدی بیش از 1000 دلار از استخدام و/یا خوداشتغالی داشته باشد.

• دانشجویانی (کانادایی) که قبلاً برای بهره‌مندی از CERB درخواست داده‌اند یا در حال دریافت کمک از آن هستند، نمی‌توانند برای CESB نیز ثبت درخواست کنند و در نتیجه از دو یارانه بهره‌مند شوند.

ب شمول دانشجویان بین‌المللی و کارگران موقت خارجی می‌تواند تا 8 میلیارد دلار دیگر برای مالیات‌دهندگان کانادایی هزینه داشته باشد.

• تا 3 اکتبر 2020 می‌توان به صورت آنلاین، از طریق تماس تلفنی یا بانکی برای دریافت این یارانه درخواست نمود.

 

منابع:

CESB vs CERB: What’s the difference and are international students in Canada eligible for both?

Government extends CERB to international students and foreign workers

Canada announces funding to assist post-secondary students during COVID-19 pandemic

https://www.canada.ca/en/revenue-agency/services/benefits/emergency-student-benefit/cesb-who-apply.html

A guick guide to CERB for international students in Canada

https://www.savvynewcanadians.com/how-to-apply-for-the-canada-emergency-student-benefit-cesb/

https://www.canada.ca/en/services/benefits/ei/cerb-application.html

شرکت مسئولیت محدود (GmbH) در آلمان و اتریش

باید متذکر شد که در هیچ‎یک ازکشورهای مورد بحث، صرف تاسیس شرکت، موجب اخذ تابعیت یا اقامت نمی‌شود مگر اینکه در راستای برنامه‌های مختلف مهاجرتی دولت‌های فوق‌الذکر باشد. به طور مثال در اتریش درصورتی که شرکت ذیل احکام مربوط به تاسیس استارت‌آپ یا خوداشتغالی قرارگیرد، ممکن است منتج به صدور مجوز اقامت و در نهایت درصورت وجود شرایط لازم، اخذ تابعیت شود.  در آلمان نیز تاسیس شرکت باید در جهت تحقق شرایط ماده21 قانون اقامت و اشتغال اتباع بیگانه مثل اثر مثبت اقتصادی در آلمان تاسیس شود ، مباحث مربوط به ویزای استارت‌آپ و ویزای سرمایه‌گذاری نیز ذیل این مبحث مطرح می‌شوند. به عبارت دیگر تاسیس شرکت درصورتی ممکن است باعث اخذ اقامت یا تابعیت کشورهای مذکور شود که بسته به کشور مدنظر، مشمول سرمایه‌گذاری، خوداشتغالی، کارآفرینی و تاسیس استارت‌آپ در آن کشور شود.

متداول‌ترین سیستم شرکتی در آلمان و اتریش، شرکت مسئولیت محدود(Gesellschaft mit beschränkter Haftung= GmbH) است. به نظر می‌رسد دلیل این امر سهولت روند مدیریتی، قواعد مربوط به مسئولیت شرکا و اکثر و اقل سرمایه لازم باشد. در هر دو کشور قوانین مادری برای تنظیم امور شرکت‌های مسئولیت‌محدود وضع شده‌است.

قانون شرکت‌های مسئولیت محدود آلمان به سال 1892 وضع و آخرین بار در سال 2017 اصلاح شده‌است. وفق ماده1 قانون مذکور، برای تاسیس این نوع شرکت یک نفر سرمایه‌گذار هم کافیست و طبق ماده5 این قانون، حداقل میزان لازم برای تاسیس شرکت‌، 25هزار یورو است. افتتاح حساب مربوط به شرکت پیش از ثبت نهایی شرکت انجام می‌پذیرد و حداقل 12500 یورو باید در حساب بانکی شرکت واریز شود.

با اصلاحات سال 2008، ماده 5aبه قانون شرکت‌های مسئولیت محدود آلمان اضافه شد. طبق این ماده شرکت  Unternehmergesellschaft، معروف به مسئولیت محدود کوچک به منظور حمایت از کارآفرینان به وجود آمد، شرکت mini-GmbH را می‌توان تنها با یک یورو تاسیس کرد ولی مشروط به اینکه دست‌کم یک‌چهارم سود سالیانه شرکت تا زمانی که حداقل سرمایه شرکت به 25هزار یورو برسد، ذخیره شود.

طبق قوانین مالیاتی آلمان، شرکت‌هایی که در آلمان ثبت شده‌اند یا مرکز اصلی مدیریتی آنها در آلمان است، موظف به پرداخت مالیات هستند. شرکت‌هایی هم که در آلمان اقامت ندارند یا ثبت نشده‌اند، در صورت کسب درآمد از منابع موجود در کشور آلمان، موظف به پرداخت مالیات هستند.

قانون شرکت‌های مسئولیت‌محدود اتریش به سال 1906میلادی وضع و در سال 2018 برای آخرین بار اصلاح شده‌است. در حقوق شرکت‌های اتریش نیز مانند آلمان تفاوتی بین اتباع خارجی و داخلی برای تاسیس شرکت وجود ندارد و وفق ماده 1  قانون مذکور، ممکن است شرکت توسط یک یا چند شخص حقیقی یا حقوقی ، مقیم یا غیر مقیم و اتریشی یا  خارجی تأسیس شود.  براساس ماده6 قانون شرکت مسئولیت محدود اتریش، حداقل سرمایه برای تاسیس این نوع شرکت، 35هزار یورو( 10هزار یورو برای شرکت‌های GmbH light) است و دست‌کم 50% این مبلغ باید هنگام تاسیس شرکت پرداخت شود. طبق بند اول این ماده، سرمایه شرکت صرفاً باید به یورو باشد و ارز دیگری برای تاسیس شرکت مورد قبول نیست.

باتوجه به قوانین مالیاتی اتریش، شرکت‌هایی موظف به پرداخت مالیات هستند که محل اصلی مدیریت آنها در اتریش باشد. هرچند باید توجه کرد که همانند آلمان برخی شرکت‌های خارجی نیز بنا به دلایلی مکلف به پرداخت مالیات می‌شوند؛ مثل کسب سود حاصل از سرمایه‌گذاری و  معاملات تجاری در اتریش ، به شرطی که این پروسه در اتریش به طور منظم و دائمی وجود داشته‌باشد.

منابع:

https://www.gesetze-im-internet.de/englisch_gmbhg/englisch_gmbhg.html

https://www.ris.bka.gv.at/GeltendeFassung.wxe?Abfrage=Bundesnormen&Gesetzesnummer=10001720&FassungVom=2020-04-25

https://www.lawyersgermany.com/mergers-and-acquisitions-in-Germany

https://www.gesetze-im-internet.de/gmbhg/BJNR004770892.html

https://www.mondaq.com/Austria/CorporateCommercial-Law/444504/GmbH-Light-Incorporation-Of-Austrian-Limited-Liability-Companies-Considerably-Cheaper-Since-1-July-2013

https://webshoprecht.de/IRModule/GmbHlight.php

https://www.lawyersgermany.com/open-a-company-in-germany

https://www.howtogermany.com/pages/mini-gmbh.html

https://uk.practicallaw.thomsonreuters.com/65964008?transitionType=Default&contextData=(sc.Default)&firstPage=true&bhcp=1#co_anchor_a816794

https://sevdesk.at/lexikon/mini-gmbh/

وضعیت موجود اداره مهاجرت نیوزیلند

در طول مدت قرنطینه خانگی در نیوزیلند بسیاری از کارمندان اداره مهاجرت نتوانسته‌اند کار کنند؛ زیرا قابلیت دورکاری یا شبکه ارتباطی ایمن در محیط کار ندارند. ریچارد اسمال –وکیل مهاجرتی- گفت ما متوجه شدیم که بیشتر کارمندان اجازه بردن لپتاپ خود را به خانه ندارند و هیچ برنامه‌ای برای کارمندان که بتوانند از خانه کار کنند وجود ندارد.

وزیر مهاجرت -ایان لیز گالووی- تائید کرد که کارمندان به دلیل عدم وجود ایمنی لازم نمی‌توانند در ادارات کار کنند. او از انتقادهایی که به اداره مهاجرت و عدم توانایی آن در مدیریت بحران وارد شده، آگاه است. او گفت که «این امر درست است که سیستم مهاجرتی نیوزیلند بیشتر کاغذی است اما ما در حال دیجیتال‌سازی و اتوماتیک‌تر کردن فرایند مهاجرت هستیم.»

مهاجران از پاسخ نگرفتن به سوالات ضروری مربوط به ویزای خود و از کمبود کارمندان مشغول به کار در اداره مهاجرت اظهار ناامیدی کرده‌اند. برخی از آنها شغل خود را از دست داده‌اند و خواهان ویزای نوع دیگر و برخی دیگر خواهان خبر گرفتن از وضعیت درخواست خود هستند.

در حال حاضر حدود 350 هزار نفر دارای ویزای موقت در نیوزیلند هستند که 75 هزار نفر آن دارای ویزای دانشجویی و بیش از 200 هزار نفر دارای ویزای کاری می باشند. طبق پیش‌بینی‌ها، مشاغل زیادی به احتمال از دست خواهد رفت یا شرایط کاری یا ساعت‌های کاری در قرارداد کار تغییر خواهد کرد و درآمد کاهش خواهد یافت و بدین ترتیب دارندگان ویزا در وضعیت تخلف از شرایط ویزا قرار خواهند گرفت.

اداره مهاجرت نیوزیلند نمی‌تواند راه حل ضروری به چنین افرادی ارائه دهد. دلایل این امر فرایند تصمیم‌گیری، کار نکردن کارمندان اداره مهاجرت در اداره‌ها، روبه‌رو شدن اداره مهاجرت با انباشت و تراکم کاری حتی قبل از آغاز قرنطینه خانگی می‌باشد.

طبق گفته دولت از میان 1000 کارمندی که نمی‌توانند دورکاری کنند، اداره مهاجرت نیوزلند درحال مطرح کردن بازگشت برخی از کارمندان به ادارات است تا کار خود را از سر گیرند، اما ذیل هشدار مرحله 3 نیوزلند فقط 20 درصد ظرفیت کارمندان و ذیل مرحله 2 فقط به اندازه 50 درصد ظرفیت کارمندان برای بازگشت به کار در نظر گرفته شده است.

لایحه پیشنهادی 12 ماهه دولت

برای رفع برخی از مشکلات مربوط به وضعیت مهاجران لایحه‌ای از طرف دولت به پارلمان فرستاده شده است که با تصویب آن به دولت قدرت زیادی اعطا خواهد شد. این لایحه پیشنهادی با هدف مدیریت کارآمد تغییرات مربوط به ویزا ارائه شده است.

دولت نیوزیلند با ارسال لایحه پیشنهادی خود در 5 می به پارلمان در خصوص تغییر برخی از قوانین مربوط به مهاجرت در تلاش برای منعطف‌سازی قوانین مربوطه و مناسب ساختن آن برای وضعیت ناشی از ویروس کرونا است. ایان لیز گلوی –وزیر مهاجرت نیوزیلند- گفت «این لایحه راه‌حلی واقع‌گرایانه به چالش‌های عملی برخاسته از کووید-19 برای مهاجران و دولت نیوزیلند ارائه می‌دهد.»

این قانون به دولت 8 اختیار موسع از جمله تغییر یا لغو برخی از شرایط ویزا یا اجازه اقامت برای گروهی از افراد، اختیار تمدید زمان ویزا برای گروهی از افراد و لغو الزام اخذ ویزای ترانزیتی و برخی موارد دیگر به مدت 12 ماه اعطا می‌کند.

البته از منظر قانونی برخی نگرانی‌ها نسبت به این لایحه وجود دارد. وکلا نگرانی خود را از «قدرت افسارگسیخته» که لایحه جدید به دولت در قوانین مهاجرت اعطا خواهد کرد، ابراز کرده‌اند. طبق گفته برخی وکلا لایحه پیشنهادی «درمان موقت به جای ریشه‌کن کردن» ضعف‌ها و کاستی‌هاست.

منابع :

https://www.lawsociety.org.nz/news-and-communications/latest-news/news/covid-response-and-immigration-bills-introduced

https://www.rnz.co.nz/news/national/416096/epidemic-response-committee-discusses-immigration

https://www.rnz.co.nz/news/national/415802/covid-19-new-zealand-government-to-grant-itself-visa-law-powers-for-12-months

https://www.nzherald.co.nz/nz/news/article.cfm?c_id=1&objectid=12330098

مشکلات اقتصادی دانشجویان بین‌المللی در دوران کرونا

دانشجویی که 68 هزار دلار به دانشگاه کمبریج بابت گذراندن دوره MBA پرداخت کرد اما در حال حاضر در خانه خود -هندوستان- در حال تحصیل است ( با اپلیکیشن ZOOM).

سریشتا وارمن سال‌ها آرزوی تحصیل در رشته  MBAدر دانشگاه کمبریج داشته است. زمانی که او در سپتامبر سال گذشته پذیرش گرفت هیچ وقت فکر نمی‌کرد که 6 ماه بعد برای اتمام مقطع تحصیلی خود باید به خانه والدین خود در هندوستان بازگردد.

«در یک دنیای مجازی من این دوره را در کمبریج تمام می‌کنم و تا آخر ژوئن وارد یک دوره کارآموزی در بریتانیا می‌شوم که باعث خواهد شد بتوانم یک شغل تمام وقت به دست بیاورم.»

بسیاری از شرکت‌هایی که او به دنبال کار در آن‌ها بود، دوره های کارآموزی تابستانی خواهند داشت. اما او امیدوار است پس از برداشته شدن منع پروازهای بین‌المللی بتواند دوباره به بریتانیا بازگردد و یک شغل تمام وقت پیدا کند. تلاش او برای ساختن یک مسیر شغلی مطمئن تا این جا برای او حدود 92 هزار دلار هزینه (شامل هزینه شهریه 67 هزار دلار برای سال اول) دربرداشته است که فقط مقداری از این را دانشگاه بازخواهد گرداند. آرزوی به دست آوردن یک شغل مطمئن که بتوان با آن وام‌های دانشجویی را پرداخت کرد و یک زندگی مرفه ساخت، محرک سریشتا وارمن و بیشتر دانشجوهای دیگر در رشته MBA است.

به دلیل شیوع ویروس کرونا زندگی، تجارت و آرزوهای بسیاری از افراد و مخصوصا دانشجویان با ریسک‌های بزرگی مواجه شده است. سریشتا فرصت ایجاد روابط و تجارب قوی در محیط دانشگاهی، آشنا شدن با همکاران در سراسر دنیا، وارد شدن به باشگاه‌های دانشجویی، شبکه‌سازی و یافتن فرصت‌های شغلی را از دست داده است و جایگزین تمام اینها درس‌نامه‌هایی است که از طریق اپلیکیشن Zoom دریافت میکند.

پس از شیوع کرونا بسیاری از دانشکده‌های رشته مدیریت در آمریکا، اروپا و آسیا با درخواست‌های بازپرداخت شهریه مواجه شده‌اند. اما قابل درک است که همچنان بسیاری از دانشگاه‌ها از بازپرداخت یا تخفیف در شهریه سرباز می‌زنند، چرا که در حال از دست دادن منابع درآمدی خود هستند بدون آن که در مخارج خود کاهشی داشته باشند. برخی از دانشگاه‌ها برای جبران این امر برخی کلاس‌های تکمیلی و رویدادهای دانشگاهی را برای کسانی برگزار خواهند کرد که دوره خود را کامل کنند. برخی از دانشگاه‌ها مانند دانشگاه استنفورد نیز به دانشجویان اجازه داده‌اند که از آپریل تا ژوئن را مرخصی بگیرند.

ادامه کلاس‌ها در ترم پاییزی همچنان نامشخص است و بسیاری از دانشگاه‌ها شروع ترم‌های خود را به تاخیر انداخته‌اند و مهلت درخواست پذیرش را افزایش داده‌اند.

بیش از یک سوم دانشجویان دانشکده رشته مدیریت هاروارد در سال 2021 خارجی هستند که این میزان در استنفورد به 43 درصد افزایش می‌یابد. در اروپا درصد دانشجویان خارجی در رشته‌های بازرگانی به مراتب بیشتر است. طبق تحقیقات دانشگاه استفورد پروفسور کارولین هاکسبی در بررسی تاریخی نشان داده است که پس از هر رکود اقتصادی در آمریکا (از دهه 1960 میلادی) تعداد افرادی که برای کسب تحصیلات دانشگاهی اقدام می‌کنند افزایش می‌یابد. شواهد اولیه نشان می‌دهد که پس از این رکود اقتصادی نیز افراد برای کسب مسیر شغلی بهتر به اخذ مدارج تحصیلی روی بیاورند. برخی از دانشکده‌های رشته مدیریت آمریکا اعلام کرده‌اند که تعداد درخواست پذیرش بیشتری نسبت به قبل دریافت کرده‌اند.

البته تفاوت این رکود اقتصادی با رکودهای قبل مسئله سلامت است که ممکن است بسیاری از افراد در زمان شیوع این ویروس ترجیح دهند که در کنار خانواده خود باشند و بسیاری از کشورها ممکن است همچنان به بستن مرزهای خود ادامه دهند.

منبع :

https://edition.cnn.com/2020/04/22/business/business-schools-coronavirus/index.html